Гуфта будам бо ту ман : кон ҷо набояд рафтанат

گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنت

Вари зарурат май рӯй бо мо набояд рафтанат

ور ضرورت می‌روی با ما نباید رفتنت

Душмани пар дар камӣни дорӣу дастӣ бар камон

دشمن پر در کمین داری و دستی بر کمان

Гарна тирӣ , эй писар , танҳо набояд рафтанат

گرنه تیری، ای پسر، تنها نباید رفتنت

Роҳ пар чоҳасту шаби бегоҳу саҳро бе паноҳ

راه پر چاهست و شب بیگاه و صحرا بی‌پناه

Бе далелии пари дил доно набояд рафтанат

بی‌دلیلی پر دل دانا نباید رفتنت

Мушкили худро зи рои хурдаи донеи бозпурс

مشکل خود را ز رای خرده‌دانی بازپرس

Роҳи ҷӯӣ , пеш нобӣно набояд рафтанат

راه جویی، پیش نابینا نباید رفتنت

Зини ман ва ӯ даври шӯ , гази зи он мое кини тариқ

زین من و او دور شو، گز ز آن مایی کین طریق

Роҳ тавҳидаст , бо ғавғо набояд рафтанат

راه توحیدست، با غوغا نباید رفتنت

Худ намоеи пеши мо айн риё бошад , ту низ

خود نمایی پیش ما عین ریا باشد، تو نیز

Гар мароеи нестӣ , пайдо набояд рафтанат

گر مرایی نیستی، پیدا نباید رفتنت

Авҳадӣ , чун ҷои худ зини пардаи беруни сохтӣ

اوحدی، چون جای خود زین پرده بیرون ساختی

Гар барояд фитнае , аз ҷо набояд рафтанат

گر برآید فتنه‌ای، از جا نباید رفتنت