эй тайраи шаби турраи хуршеди паноҳат

ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت

Ороиши олами рухи рангин чу моҳат

آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت

Тоби дили ноҳиди зи боди хами зулфат

تاب دل ناهید ز باد خم زلفت

о б рухи хуршеди зи хоки сари роҳат

آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت

Дебочаи хӯбии варақ рӯй мунират

دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت

Унвони шигарфии рақами хати сиёҳат

عنوان شگرفی رقم خط سیاهت

Бар ришта парвин зада сад сӯзани таъна

بر رشتهٔ پروین زده صد سوزن طعنه

Тобидани акси гуҳар аз банди кулоҳат

تابیدن عکس گهر از بند کلاهت

Аз хок фузун гашта сиёҳи ту , валикин

از خاک فزون گشته سپاه تو، ولیکن

Оташ зада савдои ту бар қалби сипоҳат

آتش زده سودای تو بر قلب سپاهت

Фардо ба қиёматгар азин гӯнаи броиӣ

فردا به قیامت گر ازین گونه برآیی

Эзад , на ҳамоно , ки бипурсад зи гуноҳат

ایزد، نه همانا، که بپرسد ز گناهت

Наздик шавад бо фалак аз рӯй баландӣ

نزدیک شود با فلک از روی بلندی

Рӯзӣ ки кунад Авҳадӣ аз даври нигоҳат

روزی که کند اوحدی از دور نگاهت