Бад мекунанд мардум зон бе вафои ҳикоят

بد میکنند مردم زان بی‌وفا حکایت

Вонгаҳи расидаи моро дили дӯстӣ ба ғоят

وانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت

Бунёди ишқи вайрон ,гар май занами тазаллум

بنیاد عشق ویران، گر می‌زنم تظلم

Тартиби ақли ботил , гар мекунам шикоят

ترتیب عقل باطل، گر می‌کنم شکایت

Сад меҳри дида аз мо , нодода ним бӯса

صد مهر دیده از ما، ناداده نیم بوسه

Сад ҷавр карда бар мо , нодидаи як ҷиноят

صد جور کرده بر ما، نادیده یک جنایت

Оё бар ки гӯям : ин қиссаи парешон ?

آیا بر که گویم: این قصهٔ پریشان؟

ё бар ки арза дорам ин ранҷи бенҳоят ?

یا بر که عرضه دارم این رنج بی‌نهایت؟

Ақлам ба ишқ ӯ , чун рухсат бидод , гуфтам

عقلم به عشق او چون رخصت بداد، گفتم:

Рӯзӣ ба сар дар оем зини ақл бе кифоят

"روزی به سر در آیم زین عقل بی‌کفایت"

Дили васф ӯ ба некӣ кардӣ ҳамеша , оре

دل وصف او به نیکی کردی همیشه، آری

Чун ишқ сахт гардад дил каж кунад ривоят

چون عشق سخت گردد دل کژ کند روایت

Бе ғами куҷои тавон буд ? осӯда кӣ тавон шуд ?

بی‌غم کجا توان بود؟ آسوده کی توان شد؟

Неи зини тарафи таҳаммул , не зон ҷиҳати аноят

نی زین طرف تحمل، نی زان جهت عنایت

Дар ишқ ӯ сабурии дил боз дод мо ро

در عشق او صبوری دل باز داد ما را

Варна ки хост кардани дарвешро риоят ?

ورنه که خواست کردن درویش را رعایت؟

эй Авҳадӣ , ғам ӯ брхўди мгири осон

ای اوحدی، غم او برخود مگیر آسان

Кини ғусса наоне ногуҳ кунад сироят

کین غصهٔ نهانی ناگه کند سرایت