Ҳеҷ арбаҳи сайди дилҳо дар зулф тобат уфтад

هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتد

Аввали бкштни ман азм шитобат уфтад

اول بکشتن من عزم شتابت افتد

Бисёр ваъда додӣ моро ба рӯзи васлӣ

بسیار وعده دادی ما را به روز وصلی

Чун рӯз васл бошад , тарсам ки хобат уфтад

چون روز وصل باشد، ترسم که خوابت افتد

Чашмати хато басӣ кард , эй моҳрух чаҳ бошад ?

چشمت خطا بسی کرد، ای ماهرخ چه باشد؟

Гар баъди азин хатоҳо рой савобат уфтад

گر بعد ازین خطاها رای صوابت افتد

Як заррагар дили ту майлии бмои намояд

یک ذره گر دل تو میلی بما نماید

Аз заррае чаҳ нуқсон дар офтобат уфтад ?

از ذره‌ای چه نقصان در آفتابت افتد؟

Дар хоб агар бибинӣ , эй муддаӣ , шаби мо

در خواب اگر ببینی، ای مدعی، شب ما

Зуди он қсб ки дорӣ бар моҳтобат уфтад

زود آن قصب که داری بر ماهتابت افتد

Баси хӯни фурӯи Чехияоне аз дида дар ғам ӯ

بس خون فرو چکانی از دیده در غم او

Монанди ин намакҳогар дар кабобат уфтад

مانند این نمکها گر در کبابت افتد

эй дил , макун ту зон лаби дигари соли бӯса

ای دل، مکن تو زان لب دیگر سال بوسه

Зеро ки он наярзӣ кӯ дар ҷавобат уфтад

زیرا که آن نیرزی کو در جوابت افتد

Ҷоно , магар набинад фардои азоби дӯзах

جانا، مگر نبیند فردا عذاب دوزخ

Дили хастае ки имрӯзи андар азобат уфтад

دل خسته‌ای که امروز اندر عذابت افتد

Ман қадар саг надорам , пеши ту , хуррами он кас

من قدر سگ ندارم، پیش تو، خرم آن کس

Кӯҳам нишинат ояд , ё ҳам шаробат уфтад

کوهم نشینت آید، یا هم شرابت افتد

Бори аўФтодгонро дар сарзаниш нагирӣ

بار اوفتادگان را در سرزنش نگیری

Ногоҳ агар зи ишқии хар дар хлобт уфтад

ناگاه اگر ز عشقی خر در خلابت افتد

Гар Авҳадии азин пас бар хоки остонат

گر اوحدی ازین پس بر خاک آستانت

Зини гӯнаи ашки резад , киштӣ дар обат уфтад

زین گونه اشک ریزد، کشتی در آبت افتد