Ишқу дарвешӣу танҳоӣу дард
عشق و درویشی و تنهایی و درد
Бо дили маҷрӯҳ ман кард ончӣ кард
با دل مجروح من کرد آنچه کرد
Оҳ ман шуд сарду дили гарм аз фироқ
آه من شد سرد و دل گرم از فراق
Бар сари кас кӣ гузашти ин гарму сард ?
بر سر کس کی گذشت این گرم و سرد؟
Мӯнисам меҳрасту суҳбати ашки сурх
مونسم مهرست و صحبت اشک سرخ
Иллатам ишқасту бурҳон рӯй зард
علتم عشقست و برهان روی زرد
Дида Эй дорам дарави пайвастаи об
دیدهای دارم درو پیوسته آب
Чеҳра Эй дорам бирав ҳамвора гирд
چهرهای دارم برو همواره گرد
Нознино , дар фироқ рӯй ту
نازنینا، در فراق روی تو
Чанд бояд бӯданам бо сӯзу дард ?
چند باید بودنم با سوز و درد؟
Гуфта будӣ : ғам хӯрам кори туро
گفته بودی: غم خورم کار ترا
Ғам нахурдӣ то ғамат хӯнам нахурд
غم نخوردی تا غمت خونم نخورد
Ҳокимӣ ,гар нарми гӯйии вари дурушт
حاکمی، گر نرم گویی ور درشت
Бандаам ,гар сулҳи ҷӯии вари набард
بندهام، گر صلح جویی ور نبرد
Марди ишқ аз ҷон натарсад дар ғамаш
مرد عشق از جان نترسد در غمش
Вонкаҳ аз ҷонӣ битарсад нест мард
وآنکه از جانی بترسد نیست مرد
эй ки бастии дастаи гул аз Рахш
ای که بستی دستهٔگل از رخش
Ман ба бӯеи қонеъам зон рӯй вирд
من به بویی قانعم زان روی ورد
Авҳадӣ , ё тарк рӯй ӯ бигӯӣ
اوحدی، یا ترک روی او بگوی
ё бисоти неки номӣ дар навард
یا بساط نیک نامی در نورد