Таровати рахти оби самани тамоми бабрад

طراوت رخت آب سمن تمام ببرد

Рахти зи гули нам ва аз офтоби номи бабрад

رخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد

Ғулом кистӣ , эй хоҷаи парии рӯйон ?

غلام کیستی، ای خواجهٔ پری‌رویان؟

Ки дидан ту дил аз хоҷау ғуломи бабрад

که دیدن تو دل از خواجه و غلام ببرد

Ҳамеи гузаштӣу брмни лабат саломӣ кард

همی گذشتی و برمن لبت سلامی کرد

Саломати ман мискин бидон саломи бабрад

سلامت من مسکین بدان سلام ببرد

Ба ҳеҷ чӯби срмн фурӯ наёмада буд

به هیچ چوب سرمن فرو نیامده بود

Ғам ту омад ва аз дасти ман зимоми бабрад

غم تو آمد و از دست من زمام ببرد

Чу офтоби туро аз канор бом бидид

چو آفتاب ترا از کنار بام بدید

Пагоҳтар илми хешро зи боми бабрад

پگاه تر علم خویش را ز بام ببرد

Насими субҳи зи зулфи ту нофа Эй багушӯд

نسیم صبح ز زلف تو نافه‌ای بگشود

Ба номи тӯҳфаи фурӯи баст ва то ба шоми бабрад

به نام تحفه فرو بست و تا به شام ببرد

зи рашк рӯй ту гули сурхи гашт ва кард арақ

ز رشک روی تو گل سرخ گشت و کرد عرق

Чу ранг рӯй турои боди субҳи номи бабрад

چو رنگ روی ترا باد صبح نام ببرد

Эмоми шаҳр чу миҳроби абрӯӣ ту бидид

امام شهر چو محراب ابروی تو بدید

Сҷўдкрд , ки ҳуш аз сари эмоми бабрад

سجودکرد، که هوش از سر امام ببرد

Ҳикояти ману зулфи ту кӣ тамом шавад ?

حکایت من و زلف تو کی تمام شود؟

Ки ҳар чаҳ доштам аз дайну дили тамоми бабрад

که هر چه داشتم از دین و دل تمام ببرد

Ба ом ва хос бигуфт Авҳадии ҳадиси рахт

به عام و خاص بگفت اوحدی حدیث رخت

Ба сӯратӣ ки дили хосу ақли оми бабрад

به صورتی که دل خاص و عقل عام ببرد