Ба душманон натавон рафт ва ин шикоят кард

به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد

Ки : дӯст бар дили мо ҷавр то чаҳ ғоят кард ?

که دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد

Лабаш , ки бар дили мо роҳ зад , ҷиноят нест

لبش، که بر دل ما راه زد، جنایت نیست

Дилам ки оҳ зад аз даст ӯ ҷиноят кард

دلم که آه زد از دست او جنایت کرد

Биё , ки дарди турои ман ба ҷони харидорам

بیا، که درد ترا من به جان خریدارم

Агар ба сина расед , ар ба ҷон сироят кард

اگر به سینه رسید، ار به جان سرایت کرد

Лабат ки оят лутфаст , қаҳр бар дили ман

لبت که آیت لطفست، قهر بر دل من

Раво буд , чу ба ҳукми ҳадис ва оят кард

روا بود، چو به حکم حدیث و آیت کرد

Каминаи пуртӯй аз сӯрат ту битавонад

کمینه پرتوی از صورت تو بتواند

Ҳазор Зуҳрау хуршедро ҳимоят кард

هزار زهره و خورشید را حمایت کرد

Касе надид рахтро , ки васф донад гуфт

کسی ندید رخت را، که وصف داند گفت

Қамари нишони ту аз дайгарӣ ривоят кард

قمر نشان تو از دیگری روایت کرد

Магари зи боми рахтро муҷовирони фалак

مگر ز بام رخت را مجاوران فلک

Ба офтоб намуданд ва ӯ ҳикоят кард

به آفتاب نمودند و او حکایت کرد

Агар ба шаҳна бигӯянд , шаҳри бигузорад

اگر به شحنه بگویند، شهر بگذارد

Ситам , ки наргиси масти ту дар вилоят кард

ستم، که نرگس مست تو در ولایت کرد

Ба ишқи сарзанишу манъи дил кифоят нест

به عشق سرزنش و منع دل کفایت نیست

Аз он ки дар ҳамаи умри худ ин кифоят кард

از آن که در همه عمر خود این کفایت کرد

Нишон рӯй ту аз ҳар ки бози пурсидам

نشان روی تو از هر که باز پرسیدم

Миёни ъолмёнми нишон ва роят кард

میان عالمیانم نشان و رایت کرد

Бирехт хӯни ман аз чашму мардум аз чапу рост

بریخت خون من از چشم و مردم از چپ و راست

Дарин ҳадис ки : бо Авҳадӣ аноят кард

درین حدیث که با اوحدی عنایت کرد