Рахш , рўобўд , ар асб дилбарӣ тозад

رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد

Ки гӯии сим ба чавгон машк ме бозад

که گوی سیم به چوگان مشک می‌بازد

зи зарраи биштрндш кунун ҳаводорон

ز ذره بیشترندش کنون هواداران

Сазо буд ки дил аз меҳр мо бипардозад

سزا بود که دل از مهر ما بپردازد

Чаҳ прдҳои бдрониди ишқ ӯ ?бурма !

چه پردها بدرانید عشق او برما!

Нигаҳ кунем дигар то : чаҳ парда месозад ?

نگه کنیم دگر تا: چه پرده میسازد؟

Ба дасти кӯтаҳи мо ин гарав нишоед барад

به دست کوته ما این گرو نشاید برد

зи зулф ӯ ки дарозаст втири дрёзд

ز زلف او که درازست وتیر دریازد

Миёни мо суханӣ чанд андарунӣ рафт

میان ما سخنی چند اندرونی رفت

Забон чу шамъи бабр , то бурун наяндозад

زبان چو شمع ببر، تا برون نیندازد

Басӣ ки аз даҳан ӯ шукр шавад дар танг

بسی که از دهن او شکر شود در تنگ

зи шарм ӯ на аҷабгар наботи бгдозд

ز شرم او نه عجب گر نبات بگدازد

Чаҳ кам шавад зи дарахти баланди қомати дӯст ?

چه کم شود ز درخت بلند قامت دوست؟

Ба кори Авҳадӣ ар соя эй бар андозад

به کار اوحدی ار سایه‌ای بر اندازد