Дигари маро ба зарбати шамшери ғами бузад

دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزد

Фарёди азин савор , ки сайди ҳарами бузад !

فریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!

Азлат гузида будаму кории гирифтаи пеш

عزلت گزیده بودم و کاری گرفته پیش

Ёрами з дар даромаду корам ба ҳам бузад

یارم ز در درآمد و کارم به هم بزد

Дам дар кашида буд дили ман зи дайри боз

دم در کشیده بود دل من ز دیر باز

Оташ дар аўФтод ба ҷонам , чу дами бузад

آتش در اوفتاد به جانم، چو دم بزد

Дарвешро з навишт шоҳӣ хабар нашуд

درویش را ز نوشت شاهی خبر نشد

То рўзгози навбати ин муҳташами бузад

تا روزگاز نوبت این محتشم بزد

Чун дида бар тилоияи ҳасанаши назари Фгнд

چون دیده بر طلایهٔ حسنش نظر فگند

Ишқаш ба дил дар омаду ҳолеи илми бузад

عشقش به دل در آمد و حالی علم بزد

Ҳаии найзаи ситеза ки миррӣх рост кард

هی نیزهٔ ستیزه که مریخ راست کرد

Шамшери хуй ӯ ҳамаро чун қалами бузад

شمشیر خوی او همه را چون قلم بزد

Сад бори чини турраи пасташи зи буии машк

صد بار چین طرهٔ پستش ز بوی مشک

Бар дасти боди қофилаи субҳи дами бузад

بر دست باد قافلهٔ صبح دم بزد

Ойӣнаи ду ориз ӯ аз шуъоъи нур

آیینهٔ دو عارض او از شعاع نور

Бисёр санги таъна ки бар ҷоми ҷами бузад

بسیار سنگ طعنه که بر جام جم بزد

Гуфтам ки : бар дилам накунад ҷавр ва ҳам бикрад

گفتم که: بر دلم نکند جور و هم بکرد

Гуфто : бар Авҳадӣ назанам захм ва ҳам бузад

گفتا: بر اوحدی نزنم زخم و هم بزد