Зулфро тоби дому хами барзад

زلف را تاب دام و خم برزد

Ҳамаи кори марои баҳами барзад

همه کار مرا بهم برزد

Дафтари дӯстон худ ме хонд

دفتر دوستان خود می‌خواند

Ба сари номи ман қалами барзад

به سر نام من قلم برزد

Сӯрати моҳро рақами бистар

صورت ماه را رقم بستر

Онкии ин чеҳраро рақами барзад

آنکه این چهره را رقم برزد

Оташии кндрини дил аз ғам ӯст

آتشی کندرین دل از غم اوست

Ба сари шълҳои ғами барзад

به سر شعلهای غم برزد

Гулбуни васл ӯ ба толеъи ман

گلبن وصل او به طالع من

Сар ба сари ғунчаи ситами барзад

سر به سر غنچهٔ ستم برزد

Шуд зи чашми терм ба хашм , чу дид

شد ز چشم ترم به خشم، چو دید

Лаби хушки маро , ки нами барзад

لب خشک مرا، که نم برزد

Оҳ кардам зи дарди ишқаш ва гуфт :

آه کردم ز درد عشقش و گفت:

Авҳадиро бибин , ки дами барзад

اوحدی را ببین، که دم برزد