Ҳар ки он қомату болой баландаш бошад

هر که آن قامت و بالای بلندش باشد

Чаҳ назар бар дили бемор нижандаш бошад ?

چه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟

Андари ойӣна ӯ рӯй касе нанамояд

اندر آیینهٔ او روی کسی ننماید

Магари он рӯй ки бар пой самандаш бошад

مگر آن روی که بر پای سمندش باشد

Миҷмари сина ба авди ҷигар ороста ам

مجمر سینه به عود جگر آراسته‌ام

То чу оташ кунад аз ишқ сапандаш бошад

تا چو آتش کند از عشق سپندش باشد

Писта аз лаби ҳама кас хоҳаду бодом аз чашм

پسته از لب همه کس خواهد و بادام از چشم

Хоссаи он пистау бодом ки қандаш бошад

خاصه آن پسته و بادام که قندش باشد

Рӯй дар хок дараш карда ҷаҳонии зану мард

روی در خاک درش کرده جهانی زن و مرد

То ки дар хӯрд буд ? ё ки писандаш бошад ?

تا که در خورد بود؟ یا که پسندش باشد؟

Дили ман сабр ба ҳар ҳол тавонад , лекин

دل من صبر به هر حال تواند، لیکن

Даври азу сабр падедаст ки чандаш бошад ?

دور ازو صبر پدیدست که چندش باشد؟

Аз дилам дар аҷабӣ : кини ҳама ғам дид ва нарафт

از دلم در عجبی: کین همه غم دید و نرفت

Чун равад пои дили хаста ? ки бандаш бошад

چون رود پای دل خسته؟ که بندش باشد

Авҳадии панди накӯ хоҳ шунидӣ , лекин

اوحدی پند نکو خواه شنیدی، لیکن

Пеши он рухи аҷаб ар гӯш ба пандаш бошад !

پیش آن رخ عجب ار گوش به پندش باشد!