Баҳору боғ бо таркони гули рухсор хуш бошад

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشد

Шароби талх бо хубони ширини кор хуш бошад

شراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Буруни шаҳр , бо ёрон , шаби маҳтоб дар саҳро

برون شهر، با یاران، شب مهتاب در صحرا

Қадаҳ дар дасту мутриби масту соқии ёр хуш бошад

قدح در دست و مطرب مست و ساقی یار خوش باشد

Миёни боғу тарафи ҷӯйу пои сарву пеши гул

میان باغ و طرف جوی و پای سرو و پیش گل

Тараб дар ҷон ва май дар ҷому гул бар бор хуш бошад

طرب در جان و می در جام و گل بر بار خوش باشد

Самоъи мутриби андари гӯшу дасти ёр дар гардан

سماع مطرب اندر گوش و دست یار در گردن

Чмони андари чамани мастонаи фарзини вор хуш бошад

چمان اندر چمن مستانه فرزین‌وار خوش باشد

Дамодами бодҳои лаъл кардани нӯшу нақлаш ро

دمادم بادهای لعل کردن نوش و نقلش را

Паёпаии бўсҳозони лаъли шукри бор хуш бошад

پیاپی بوسهازان لعل شکر بار خوش باشد

Чунин шаб ,гар маҷол уфтад ки бо дилдор биншинӣ

چنین شب ، گر مجال افتد که با دلدار بنشینی

Шаб қадараст ва шабҳои чунин бедор хуш бошад

شب قدرست و شبهای چنین بیدار خوش باشد

РФиқонм ба саҳро мебаранд аз шаҳр ва ме донам

رفیقانم به صحرا می‌برند از شهر و می‌دانم

Ки саҳро низ ҳам бо ёди он дилдор хуш бошад

که صحرا نیز هم با یاد آن دلدار خوش باشد

Чу бошад бодау мутриб , прирўиӣ ба даст овар

چو باشد باده و مطرب، پریرویی به دست آور

Ки ҳар ҷое ки ин ҳозир буд ночор хуш бошад

که هر جایی که این حاضر بود ناچار خوش باشد

Крои пурвои боғи имрӯз ? бедидор рӯй ӯ

کرا پروای باغ امروز؟ بی‌دیدار روی او

Ки фардои боғи ҷинат низ бо дидор хуш бошад

که فردا باغ جنت نیز با دیدار خوش باشد

Магӯ , эй Авҳадӣ , ҷузи васфи ишқу қиссаи мастӣ

مگو، ای اوحدی، جز وصف عشق و قصهٔ مستی

Ки ҳар кӯ шеър мегуяд бад-ӣни ҳанҷор хуш бошад

که هر کو شعر میگوید بدین هنجار خوش باشد

Майу маъшуқау гулро чаҳ донад қадар ? ҳар хомӣ

می و معشوقه و گل را چه داند قدر؟ هر خامی

Ки ин маънӣ ба чашми ошиқони зор хуш бошад

که این معنی به چشم عاشقان زار خوش باشد