Он кас ки диляш бӯда бошад

آن کس که دلیش بوده باشد

Ва он дили санамӣ рабӯда бошад

و آن دل صنمی ربوده باشد

Он сода чаҳ донад ин ҳикоят ?

آن ساده چه داند این حکایت؟

Кӯро ситамӣ насуда бошад

کو را ستمی نسوده باشد

Дӯди дили мо касе бибинад

دود دل ما کسی ببیند

Каши оина задуда бошад

کش آینهٔ زدوده باشد

эй муддаӣ , аз накӯҳиши мо

ای مدعی، از نکوهش ما

Бигузар ту , ки носутӯда бошад

بگذر تو، که ناستوده باشد

Он рӯзи биёу дидаи дарбанд

آن روز بیا و دیده دربند

Кӯи пардаи зи рух гушӯда бошад

کو پرده ز رخ گشوده باشد

Он ёр ки дар вафоаш то рӯз

آن یار که در وفاش تا روز

Бедорам ва ӯ ғунуда бошад

بیدارم و او غنوده باشد

Гуфтӣ : срФтнаҳ аиш будаст

گفتی: سرفتنه‌ایش بودست

Ҷузи куштани мо чаҳ бӯда бошад ?

جز کشتن ما چه بوده باشد؟

Қосид , ки бабради номаи ман

قاصد، که ببرد نامهٔ من

Чун нома бадв намӯда бошад ?

چون نامه بدو نموده باشد؟

Донам ки : ба васфи ман рақибаш

دانم که: به وصف من رقیبش

Айбии ду се дар рабӯда бошад

عیبی دو سه در ربوده باشد

Гӯ : қиссаи дӯстони худ дӯст

گو: قصهٔ دوستان خود دوست

Аз бади гӯйон шунӯда бошад

از بد گویان شنوده باشد

То гандуми Авҳадӣ расӣдан

تا گندم اوحدی رسیدن

Душман чу хӯрд дуруда бошад

دشمن چو خورد دروده باشد