ӯ ҳамоно ноба шабҳои ман нашунида бошад

او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشد

Варна ҳам бар гарӣҳои зори ман бахшида бошад

ورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد

Не , чаҳ бок аз нолаи ман лолаи рӯеро ? ки сад пай

نی، چه باک از نالهٔ من لاله‌رویی را؟ که صد پی

Ҳамчуи гули бргриаҳи шабгири ман хандида бошад

همچو گل برگریهٔ شبگیر من خندیده باشد

Моҳи гардун аз барои гирди хоки остонаш

ماه گردون از برای گرد خاک آستانش

эй басои шабҳо ки гирди кӯй ӯ гардӣда бошад

ای بسا شبها که گرد کوی او گردیده باشد

Гуфтамаш : бар рӯй хок олуд ман на пой , гуфто :

گفتمش: بر روی خاک‌آلود من نه پای، گفتا:

Чун нуҳум бар хоки поеро ки ҷояш дида бошад ?

چون نهم بر خاک پایی را که جایش دیده باشد؟

Борҳо печида бошад бар серуми савдоу рафта

بارها پیچیده باشد بر سرم سودا و رفته

Пеши он бдмҳр ва аз ман рӯй бар печида бошад

پیش آن بدمهر و از من روی بر پیچیده باشد

ӯ маро хотир биринҷанд , ман ӯро узр хоҳам

او مرا خاطر برنجاند، من او را عذر خواهم

Ҳамчунон гӯям : мабодои хотираш ранҷида бошад

همچنان گویم: مبادا خاطرش رنجیده باشد

Авҳадиро нописандӣ гуфт ва ҳар каси кони ҳикоят

اوحدی را ناپسندی گفت و هر کس کان حکایت

Карда бошад гӯш , медонам ки написандида бошад

کرده باشد گوش، می‌دانم که نپسندیده باشد