Ба харобот бурид аз дар ин хонаи маро

به خرابات برید از در این خانه مرا

Ки дигар ёд шароб омаду паймонаи маро

که دگر یاد شراب آمد و پیمانه مرا

Дили девона ба занҷир набастан аҷабаст

دل دیوانه به زنجیر نبستن عجبست

Ки ба занҷири бибандади дили девонаи маро ?

که به زنجیر ببندد دل دیوانه مرا؟

намебиёреду танамро бинишонед чу шамъ

می بیارید و تنم را بنشانید چو شمع

Пеши он шамъ ва бисӯзед чу вайронаи маро

پیش آن شمع و بسوزید چو پروانه مرا

Ҳамчу ганҷӣаст дарин олами вайрони рух ӯ

همچو گنجیست درین عالم ویران رخ او

Ёди он ганҷ давонед ба вайронаи маро

یاد آن گنج دوانید به ویرانه مرا

Бар миён аз сари зулфаши камарӣ май бастам

بر میان از سر زلفش کمری می‌بستم

Гар бадв даст раседӣ чу саршонаи маро

گر بدو دست رسیدی چو سرشانه مرا

Ҳар ки хоҳад ки ба домам кашад осони осон

هر که خواهد که به دامم کشد آسان آسان

Гӯ : мапиндор ба ҷузи холи лабаши донаи маро

گو: مپندار به جز خال لبش دانه مرا

Серум аз шавқу дил аз ишқи чунин шефта шуд

سرم از شوق و دل از عشق چنین شیفته شد

То ки шуд Авҳадии шефтаи ҳам хонаи маро

تا که شد اوحدی شیفته هم خانه مرا