Гули з рӯй ӯ шармсор шуд

گل ز روی او شرمسار شد

Дил чу мӯӣ ӯ беқарор шуд

دل چو موی او بی‌قرار شد

Моҳ бар заминаши ниҳодаи рух

ماه بر زمینش نهاده رخ

Чун бар асби хӯбӣ савор шуд

چون بر اسب خوبی سوار شد

Вонкаҳ дид рӯйнигор ман

وانکه دید روی نگار من

зи ашки дидаи рӯйиш нигор шуд

ز اشک دیده رویش نگار شد

Сар ба хоки поиш дар афканам

سر به خاک پایش در افکنم

Чун ки дасти ақлами з кор шуд

چون که دست عقلم ز کار شد

намеки нӯшедам , оташӣ бар зад

می که نوشیدم، آتشی بر زد

Ғам ки пӯшедам , ошкор шуд

غم که پوشیدم، آشکار شد

ҲамРаҳон ман , гӯ : сафар кунед

همرهان من، گو: سفر کنید

Коўҳдӣ ба домӣ шикор шуд

کاوحدی به دامی شکار شد