Хоҳам шабӣ бар он даҳани танг мейр шуд

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شد

Комшби марои таъаллуқ ӯ дар замир шуд

کامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Ин бод зулф ӯст ки боди бунафшаи барад

این باد زلف اوست که باد بنفشه برد

Венаи хоки кӯй ӯ ки насимаш абир шуд

وین خاک کوی او که نسیمش عبیر شد

Аз ҳиҷри он парӣ ки хамирами з хок ӯст

از هجر آن پری که خمیرم ز خاک اوست

Хоки ҷаҳони зи хӯни ду чашмам хамир шуд

خاک جهان ز خون دو چشمم خمیر شد

Меҳри худ аз дилам , дгарони гӯ : бурун бурид

مهر خود از دلم، دگران گو: برون برید

Кам дар даруни муҳаббат ӯ ҷойгир шуд

کم در درون محبت او جایگیر شد

Дар ҷони дӯсти ҳеҷ асар худ наме кунад

در جان دوست هیچ اثر خود نمی‌کند

Он нолҳо ки аз дили ман бар асир шуд

آن نالها که از دل من بر اثیر شد

эй муддаӣ , дигар ба халосаши назари мадор

ای مدعی، دگر به خلاصش نظر مدار

Мурғӣ , ки сайди он санам беназир шуд

مرغی، که صید آن صنم بی‌نظیر شد

Гар захми тири ғамзаи хубони надида Эй

گر زخم تیر غمزهٔ خوبان ندیده‌ای

Аз Авҳадии шинав , ки дарин дард пер шуд

از اوحدی شنو، که درین درد پیر شد