Ёри зи паймони могар чаҳ сиррӣ ме кашад

یار ز پیمان ما گر چه سری می‌کشد

Бори ғамашро дилам беҷгарӣ ме кашад

بار غمش را دلم بی‌جگری می‌کشد

Он бар ва он дӯшро ҳам ба канор оварам

آن بر و آن دوش را هم به کنار آورم

Гар чаҳ ба ноз аз барам дӯш ва барӣ ме кашад

گر چه به ناز از برم دوش و بری می‌کشد

Гар чаҳ далелем нест дар шаби торики ҳиҷр

گر چه دلیلیم نیست در شب تاریک هجر

Май рӯми ин роҳ , кӯи ҳам ба дарӣ ме кашад

می‌روم این راه، کو هم به دری می‌کشد

Сина сипар карда халқи тири ғамашро ва ӯ

سینه سپر کرده خلق تیر غمش را و او

Дам бидам он тири ҳам бар сипарӣ ме кашад

دم بدم آن تیر هم بر سپری می‌کشد

Гарчи надорем ҳеҷ дил ба сари кӯй ӯ

گرچه نداریم هیچ دل به سر کوی او

Аз лаб ва аз чашми моти хушк ва тарӣ ме кашад

از لب و از چشم مات خشک و تری می‌کشد

Тан чу хаёлӣ шудаст , зонка ба рӯзии чунин

تن چو خیالی شدست، زانکه به روزی چنین

Дил ба хаёли Рахш дардисарӣ ме кашад

دل به خیال رخش دردسری می‌کشد

Бар дилами андишҳости сокину сангин чу кӯҳ

بر دلم اندیشهاست ساکن و سنگین چو کوه

Кӯ ба миёнӣ чу мӯӣ чун камарӣ ме кашад

کو به میانی چو موی چون کمری می‌کشد

Аз хабари васл ӯ то дили мо хуш кунад

از خبر وصل او تا دل ما خوش کند

Боди з ҳар гӯшае ҳам хабарӣ ме кашад

باد ز هر گوشه‌ای هم خبری می‌کشد

Ҷузи ғамаш , эй Авҳадӣ , бар дил ва бурҷон манеҳ

جز غمش، ای اوحدی، بر دل و برجان منه

Меҳнати гетии бҳл , то дгарӣ ме кашад

محنت گیتی بهل، تا دگری می‌کشد