Дай рафтам андари кӯй ӯ сармаст , ногуҳ ҷанг шуд

دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شد

Имрӯз зонам тнгдли кони ҷой бар вай танг шуд

امروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد

Гуяд ба мастӣ : сӯии ман , мангар , Марв дар кӯии ман

گوید به مستی: سوی من، منگر، مرو در کوی من

Бози он бути дилҷӯии ман , бингар : чаҳ шӯх ва шнг шуд ?

باز آن بت دلجوی من، بنگر: چه شوخ و شنگ شد؟

Ҳар дам чу азингӣ дигар хоҳад дили мо сӯхтан

هر دم چو ازینگی دگر خواهد دل ما سوختن

Манашон бар оташи хешро , аидл , ки кор азинг шуд

منشان بر آتش خویش را، ایدل، که کار ازینگ شد

Пандӣ ки некӯи хоҳи ман , медод бади пиндоштам

پندی که نیکو خواه من، می‌داد بد پنداشتم

То лоҷарам дар ишқ ӯ номӣ ки дидӣ нанг шуд

تا لاجرم در عشق او نامی که دیدی ننگ شد

Рафт оннигор хонагӣ дар пардаи бегонагӣ

رفت آن نگار خانگی در پردهٔ بیگانگی

эй нола , бар харчанги шӯ , кони моҳ дар харчанг шуд

ای ناله، بر خرچنگ شو، کان ماه در خرچنگ شد

Аз бас ки кардам сарзаниши дилро ба ёд оварданаш

از بس که کردم سرزنش دل را به یاد آوردنش

Бечора аз саркӯби пари ҳайрону гӣҷ ва днг шуд

بیچاره از سرکوب پر حیران و گیج و دنگ شد

Ҷоми дилам бар санг зад , чун бар ду зулфаш чанг зад

جام دلم بر سنگ زد، چون بر دو زلفش چنگ زد

Чашмам ба хунаш ранг зад , чун рӯй ман беранг шуд

چشمم به خونش رنگ زد، چون روی من بی‌رنگ شد

Дорам хаёл ӯ ба шаб , зон бодаи рангини лаб

دارم خیال او به شب، زان بادهٔ رنگین لب

Ҷонам чу зангӣ дар тараб , зон бода чун занг шуд

جانم چو زنگی در طرب، زان بادهٔ چون زنگ شد

эй Авҳадӣ , айбаш макун ,гар дил парешоне кунад

ای اوحدی، عیبش مکن، گر دل پریشانی کند

Кӣ бепарешоне буд , дил , кӯ ба зулф оўнг шуд ?

کی بی‌پریشانی بود، دل، کو به زلف آونگ شد؟