Ҳазор нома навиштам , яке ҷавоб наомад

هزار نامه نوشتم، یکی جواب نیامد

Ба сӯии мо хабар ӯ ба ҳеҷ боб наомад

به سوی ما خبر او به هیچ باب نیامد

Дилам кабоб шуд аз ҳиҷри он даҳон чу шукр

دلم کباب شد از هجر آن دهان چو شکر

зи шукраш чаҳ намакҳо ки бар кабоб наомад ?

ز شکرش چه نمکها که بر کباب نیامد؟

Биор ман ки расонад ? ки : бе ҷамоли ту , ёро

بیار من که رساند؟ که: بی‌جمال تو، یارا

Назар ба Зуҳрау рағбат ба офтоб наомад

نظر به زهره و رغبت به آفتاب نیامد

Шабӣ чу бод ба мо бар гузор кардӣ ва зон шаб

شبی چو باد به ما بر گذار کردی و زان شب

Ду моҳ рафт ки дар чашми мо ҷуз об наомад

دو ماه رفت که در چشم ما جز آب نیامد

Муҳаббати ту , нигоро , чаҳ ганҷ буд ? надонам

محبت تو، نگارا، چه گنج بود؟ ندانم

Ки ҷой ӯ биҷузин сина хароб наомад

که جای او بجزین سینهٔ خراب نیامد

Хаёл рӯй ту гуфтам : шабӣ ба хоби бубинам

خیال روی تو گفتم: شبی به خواب ببینم

Гузашти сад шаб ва дар дидаи ҳеҷ хоб наомад

گذشت صد شب و در دیده هیچ خواب نیامد

Ҳазор фикри бикради Авҳадии шикори лабат ро

هزار فکر بکرد اوحدی شکار لبت را

Вале чаҳ суд ? ки он фикрҳо савоб наомад

ولی چه سود؟ که آن فکرها صواب نیامد