Сабо , рамзӣ бигӯ аз ман ба дилдорӣ ки худ донад

صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داند

Ва гар гуяд : кадомаст ин ? бигӯ : ёрӣ ки худ донад

و گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند

Магӯ : аз фурқатат чунаст шайдое ки худ бинад ?

مگو: از فرقتت چونست شیدایی که خود بیند؟

Магӯ : аз ҳасратат чун шуд гирифторӣ ки худ донад

مگو: از حسرتت چون شد گرفتاری که خود داند

Агар чашмаш туро гуяд : з ишқ кист дард ӯ ?

اگر چشمش ترا گوید: ز عشق کیست درد او؟

Бигӯ : ранҷур буд аз баҳри беморӣ ки худ донад

بگو: رنجور بود از بهر بیماری که خود داند

Ҳадисӣ гар дарандозад ки : бе ман чун ҳаме созад ?

حدیثی گر دراندازد که: بی‌من چون همی سازد؟

Бигӯ : бедӯст чун созад ? талаби корӣ ки худ донад

بگو: بی‌دوست چون سازد؟ طلب‌کاری که خود داند

зи рӯйишгар хитоб ояд ки : ҳасташ майли ман ё на ?

ز رویش گر خطاب آید که: هستش میل من یا نه؟

Ту пеши зулф ғаммозаш бигӯ : оре , ки худ донад

تو پیش زلف غمازش بگو :آری ،که خود داند

Даҳонашгар ниҳон гуяд ки : ман бо ӯ чаҳ кардам ? гӯ

دهانش گر نهان گوید که:من با او چه کردم؟ گو

Бзири лаб : бёзрдиши як борӣ ки худ донад

بزیر لب: بیازردیش یک باری که خود داند

Вагар пурсади лабам : ёрӣ чаҳ боӯ кард ? дар гӯшаш

و گر پرسد لبم: یاری چه بااو کرد؟ در گوشش

Бигӯ : тақсир кард ӯ низ дар корӣ ки худ донад

بگو: تقصیر کرد او نیز در کاری که خود داند

Вагар гуяд : ҷафои корам , ки ман зу ба басӣ дорам

وگر گوید: جفا کارم، که من زو به بسی دارم

Бигӯ : чун Авҳадии дории вафодорӣ , ки худ донад

بگو: چون اوحدی داری وفاداری، که خود داند