Ҳар ки дар ҳалқаи зулфи ту гирифтор бимонад

هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماند

Ҳамчуи ман сӯхтау хастаи дил ва зор бимонад

همچو من سوخته و خسته دل و زار بماند

Дили ман , кӯи гарави меҳри бабрад аз ҳамаи кас

دل من، کو گرو مهر ببرد از همه کس

Аз дағо бохтани чашми ту айёр бимонад

از دغا باختن چشم تو عیار بماند

Умри ман дар саркор ту равад , ме донам

عمر من در سرکار تو رود، می‌دانم

Худ падедаст ки : аз умр чаҳ миқдор бимонад ?

خود پدیدست که: از عمر چه مقدار بماند؟

Агар аз пой дар ойем ба сар бояд рафт

اگر از پای در آییم به سر باید رفت

Нанишинем ки дасти талаб аз кор бимонад

ننشینیم که دست طلب از کار بماند

Хирқаи пӯшида ки зуннор биндозад габр

خرقه پوشیده که زنار بیندازد گبر

Ман ба май хирқа гарав кардам ва зуннор бимонад

من به می خرقه گرو کردم و زنار بماند

Ҳеҷ шак нест ки : бисёр бимонад суханам

هیچ شک نیست که: بسیار بماند سخنم

Сухани сӯхтагон буд ки бисёр бимонад

سخن سوختگان بود که بسیار بماند

Авҳадӣ , хӯни дилат гар бихӯрад дӯст маранҷ

اوحدی، خون دلت گر بخورد دوست مرنج

То нгўинд ки : аз ёри дил ёр бимонад

تا نگویند که: از یار دل یار بماند