Дилбарони ҷумлаи ғуломи лаб чун нӯш тавонад

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند

Бандаи ҳалқаи зулфину банно гӯш тавонад

بندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Вонкаҳи бурданд ба гардуни зи каллаи дории сар

وانکه بردند به گردون ز کله داری سر

Ҳам камари бастаи он қад қбопўш тавонад

هم کمر بستهٔ آن قد قباپوش تواند

Бар сари нолау фарёди ҷаҳонии зану мард

بر سر ناله و فریاد جهانی زن و مرد

Солу моҳ аз ғами лаъли лаб хомӯш тавонад

سال و ماه از غم لعل لب خاموش تواند

Бодаи навашони лабат ҷумла харобанд имрӯз

باده نوشان لبت جمله خرابند امروز

То чаҳ дар соғарашон буд ? ки беҳуш тавонад

تا چه در ساغرشان بود؟ که بی‌هوش تواند

Прдлонӣ , ки зи сари панҷа сухан ме гуфтанд

پردلانی، که ز سر پنجه سخن می‌گفتند

Ҳама бе туашу тан аз ҳиҷри тан ва туаш тавонад

همه بی‌توش و تن از هجر تن و توش تواند

Баси даруни сӯхтаи кндри шаби ҳиҷрон чун дег

بس درون سوخته کندر شب هجران چون دیگ

Бар сари оташи савдои ҷигар ҷӯш тавонад

بر سر آتش سودای جگر جوش تواند

Авҳадии дӯш ба кафи ҷон ва дилӣ дошт , кунун

اوحدی دوش به کف جان و دلی داشت، کنون

Ҳар ду дар банди сари гесуӣ бар дӯш тавонад

هر دو در بند سر گیسوی بر دوش تواند