Аввали фитрат ки нақши сӯрати чин баста анд
اول فطرت که نقش صورت چین بستهاند
Меҳри рӯят дар миёни ҷони ширин баста анд
مهر رویت در میان جان شیرین بستهاند
Зон намакдони лаби ширини шӯрангези ту
زان نمکدان لب شیرین شورانگیز تو
Донаи холи сияҳ бар қурси симин баста анд
دانهٔ خال سیه بر قرص سیمین بستهاند
То касе аз боғи ҳасанати шох сунбул нашканад
تا کسی از باغ حسنت شاخ سنبل نشکند
Зангёни зулфи ту бар моҳи парчин баста анд
زنگیان زلف تو بر ماه پرچین بستهاند
Ҷуз ба чашми тарки мастати хӯни мардум кас нарехт
جز به چشم ترک مستت خون مردم کس نریخت
То баннои куфрро дар чину Мочӣн баста анд
تا بنای کفر را در چین و ماچین بستهاند
Андалебони чаманро то кунад зор ва назор
عندلیبان چمن را تا کند زار و نزار
Човашони чашми мастат бар гули озин баста анд
چاوشان چشم مستت بر گل آذین بستهاند
Бар умеди хоби мастии дӯш бар тарафи чаман
بر امید خواب مستی دوش بر طرف چمن
Булбулони бӯстон аз ғунчаи болин баста анд
بلبلان بوستان از غنچه بالین بستهاند
То ниқоб аз офтоби талъатат бар доштанд
تا نقاب از آفتاب طلعتت بر داشتند
Авҳадиро хоби хуш аз чашми ғамгин баста анд
اوحدی را خواب خوش از چشم غمگین بستهاند