Бози шодравони гул бар рӯй хор андохтанд
باز شادروان گل بر روی خار انداختند
Зулфи сунбул бар баннои гӯш баҳор андохтанд
زلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند
Духтарони гул ба вақти субҳи дам дар пои сарв
دختران گل به وقت صبحدم در پای سرو
Аз сари шодии тибқҳои нисор андохтанд
از سر شادی طبقهای نثار انداختند
Шоҳидони сӯсан аз баҳри тамошо дар чаман
شاهدان سوسن از بهر تماشا در چمن
Лоларо бо сунбули андар корзор андохтанд
لاله را با سنبل اندر کارزار انداختند
Булбули ширини сухан шукр фишонӣ пеша кард
بلبل شیرین سخن شکر فشانی پیشه کرد
То бисоти Фстқӣ бар ҷӯйбор андохтанд
تا بساط فستقی بر جویبار انداختند
Гарм тозон сабо аз гирди анбари вақти субҳ
گرم تازان صبا از گرد عنبر وقت صبح
Мавкиби султони гулро дар ғубор андохтанд
موکب سلطان گل را در غبار انداختند
Ғунчагонрогар чаҳ бар гули парда пӯшӣ одатаст
غنچگان را گر چه بر گل پرده پوشی عادتست
Оқибати ҳам бахя эй бар рӯй кор андохтанд
عاقبت هم بخیهای بر روی کار انداختند
Ба зи мастӣ дар шукуфаасту гул андар хуфту хез
به ز مستی در شکوفه است و گل اندر خفت و خیز
Наргиси бечораро чун дар хумор андохтанд ?
نرگس بیچاره را چون در خمار انداختند؟
Вақти субҳи оҳангарони боди зи оби печи печ
وقت صبح آهنگران باد ز آب پیچ پیچ
Бе гунаҳи занҷир бар пой чанор андохтанд
بیگنه زنجیر بر پای چنار انداختند
Дар димоғи беди гӯйии ҳам хилофӣ дида анд
در دماغ بید گویی هم خلافی دیدهاند
Каз миёни бӯстонаш бар канор андохтанд
کز میان بوستانش بر کنار انداختند
Сабзаҳоро гарчи бар болои гули дастӣ буд
سبزهها را گرچه بر بالای گل دستی بود
Ҳам зи гесуҳо камандаш бар ҳисор андохтанд
هم ز گیسوها کمندش بر حصار انداختند
Гар чаманро нест дар сари хотири сӯрӣ дигар
گر چمن را نیست در سر خاطر سوری دگر
Аз чаҳ бар дасти арӯсонаш нигор андохтанд ?
از چه بر دست عروسانش نگار انداختند؟
Субҳи дами базм чаман гармаст , зеро кндрў
صبح دم بزم چمن گرمست، زیرا کندرو
Нолаи мўсичаҳу қамарӣ ва сор андохтанд
نالهٔ موسیچه و قمری و سار انداختند
Ровӣони назми зи ашъори бадеъи Авҳадӣ
راویان نظم ز اشعار بدیع اوحدی
Бори дигари фитнае дар рӯзгор андохтанд
بار دیگر فتنهای در روزگار انداختند