Ту офтобӣу хилқат чу соя бар асаранд

تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرند

Каз остони ту чун соя дар наме гузаранд

کز آستان تو چون سایه در نمی‌گذرند

Чу тири ғамзаи занӣ бар баробаранди омоҷ

چو تیر غمزه زنی بر برابرند آماج

Чу теғи фитнаи кашӣ дар муқобилаш сипаранд

چو تیغ فتنه کشی در مقابلش سپرند

Ғами ту қӯти дил хеш сохтанд чунон

غم تو قوت دل خویش ساختند چنان

Ки грдмӣ набӯд хӯн хештан бихӯранд

که گردمی نبود خون خویشتن بخورند

Ҳазор қофила сар гашта шуд з ҳар ҷониб

هزار قافله سر گشته شد ز هر جانب

Бидон умед ки роҳӣ ба ҷониб ту баранд

بدان امید که راهی به جانب تو برند

Ба буии онкии бибинанди сояи ту зи давр

به بوی آنکه ببینند سایهٔ تو ز دور

Чу сояи кӯй ба кӯй ва чу бод дар бадаранд

چو سایه کوی به کوی و چو باد در بدرند

Чу доман ту наёяд ба даст дармон чист

چو دامن تو نیاید به دست درمان چیست

Ба ғайр аз онкии гиребон хештан бадаранд

به غیر از آنکه گریبان خویشتن بدرند

Агар ту қасди дил Авҳадӣ кунӣ дил чист ?

اگر تو قصد دل اوحدی کنی دل چیست؟

Сазад ки ҷон бифурӯшанд ва чун туе бихаранд

سزد که جان بفروشند و چون تویی بخرند