Намирад ҳар ки дар гетӣ ту бошӣ ёдгор ӯ ро

نمیرد هر که در گیتی تو باشی یادگار او را

Чароғии каш ту бошӣ нур бо мурдан чаҳ кор ӯро ?

چراغی کش تو باشی نور با مردن چه کار او را؟

Агар на доман аз гавҳари бирезад чун фалак шояд

اگر نه دامن از گوهر بریزد چون فلک شاید

Ки ҳар субҳӣ ту бархезӣ чу хуршед аз канор ӯ ро

که هر صبحی تو برخیزی چو خورشید از کنار او را

Дилами лаъли лабат бар даст , агар пӯшида май дорӣ

دلم لعل لبت بر دست، اگر پوشیده می‌داری

Ман инак фош мегӯям ! ба наздики ман ор ӯ ро

من اینک فاش می‌گویم! به نزدیک من آر او را

Мҷуи озори он бедил , ки аз савдои васли ту

مجو آزار آن بیدل، که از سودای وصل تو

Дилаши пайваста дар бандасту ҷон дар зери бор ӯ ро

دلش پیوسته در بندست و جان در زیر بار او را

Сари зулфати парешоне басӣ кард , аз ба ?чанак ояд

سر زلفت پریشانی بسی کرد، از به چنک آید

Бидиҳ то бе ва бар банд ва ба даст ман сипор ӯ ро

بده تا بی و بر بند و به دست من سپار او را

Баҳоли Авҳадӣ ҳаргиз накарӣ илтифот акнӯн

بحال اوحدی هرگز نکری التفات اکنون

Чу май гӯйӣ , ғуломи мост , ёрии неки дор ӯ ро

چو می‌گویی، غلام ماست، یاری نیک دار او را

Нигоҳӣ кун дарави як бор ва ӯро банда худ хон

نگاهی کن درو یک بار و او را بنده خود خوان

Гузорӣ кун бирав як рӯзу хоки худ шумор ӯ ро

گذاری کن برو یک روز و خاک خود شمار او را