Ҳар нафасии ишқ ӯ бедил ва дайнам кунад

هر نفسی عشق او بی‌دل و دینم کند

Оташи савдоӣ ӯ хок заминам кунад

آتش سودای او خاک زمینم کند

Нур бипошад з рӯй , бози бипушад ба мӯӣ

نور بپاشد ز روی، باز بپوشد به موی

Бедил аз он мешавам , ошиқ азинм кунад

بیدل از آن می‌شوم، عاشق ازینم کند

То бигушоем ба дам , банди тилисми қадам

تا بگشایم به دم، بند طلسم قدم

Номи бузургин худ нақш нигинам кунад

نام بزرگین خود نقش نگینم کند

Гар бгзинди маро аз паии куштан буд

گر بگزیند مرا از پی کشتن بود

Зон нашавад шодмони дил ки гузинам кунад

زان نشود شادمان دل که گزینم کند

Гар бигушоем зи лаб меҳр хамӯшӣ дамӣ

گر بگشایم ز لب مهر خموشی دمی

Рӯй чу меҳраши сабки майл ба кинам кунад

روی چو مهرش سبک میل به کینم کند

Рух чу ба кор оварам , тоқи ду абрӯӣ ӯ

رخ چو به کار آورم، طاق دو ابروی او

Бо ғам ва бо дарди худ ҷуфт ва қаринам кунад

با غم و با درد خود جفت و قرینم کند

Ҳар ғаму ранҷӣ ки ҳаст бар дили ман минҳд

هر غم و رنجی که هست بر دل من مینهد

Ин ҳамаи доне ки чаҳ ? то ҳама байнам кунад

این همه دانی که چه؟ تا همه بینم کند

Ҳам шаби аввал ки дили турра ӯ дид , гуфт :

هم شب اول که دل طرهٔ او دید ، گفت:

Зулфи каманди аФгнши қасд камӣнам кунад

زلف کمند افگنش قصد کمینم کند

Чун ба камони ғамаш даст кашӣдан барам

چون به کمان غمش دست کشیدن برم

Охири кор , Авҳадӣ , дар пай инам кунад

آخر کار، اوحدی، در پی اینم کند