Дӯшам аз васли кор чун зар буд

دوشم از وصل کار چون زر بود

То ба рӯзи оннигор дар бар буд

تا به روز آن نگار در بر بود

Ҷом дар дасту ёр дар паҳлу

جام در دست و یار در پهلو

Ишқ дар ҷону шӯр дар сар буд

عشق در جان و شور در سر بود

Гулу шукри баҳам фурӯ карда

گل و شکر بهم فرو کرده

Ваз дигар чизҳо ки дар хур буд

وز دگر چیزها که در خور بود

Бо чунон рухи зи гул ки гуяд боз ?

با چنان رخ ز گل که گوید باز؟

Бо чунон лаб чаҳ ҷои шукр буд ?

با چنان لب چه جای شکر بود؟

Зулфи мишкӣн бар оташи рух ӯ

زلف مشکین بر آتش رخ او

Хуштар аз сад ҳазор анбар буд

خوشتر از صد هزار عنبر بود

Ману дилдору мутрибии се ба се

من و دلدار و مطربی سه به سه

Чормии ҳорсӣ ки брдр буд

چارمی حارسی که بردر بود

Шаби кӯтоҳи рӯзи мо бар кард

شب کوتاه روز ما بر کرد

Вар на баси корҳо муяссар буд

ور نه بس کار ها میسر بود

Мутриб аз шеърҳо ки мепардохт

مطرب از شعرها که میپرداخت

Сухани Авҳадии аҷабтар буд

سخن اوحدی عجب تر بود

Гар чаҳ исо дамӣ намӯд ӯ низ

گر چه عیسی دمی نمود او نیز

Ним шаб дар миёнаи сари хар буд

نیم شب در میانه سر خر بود