Он рӯзи кӯ ки рӯй ғами андари завол буд ?

آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟

Бо ӯ маро ба бӯсаи ҷавобу савол буд

با او مرا به بوسه جواب و سؤال بود

Бо он рух чу моҳу ҷабин чу муштарӣ

با آن رخ چو ماه و جبین چو مشتری

Ҳар соъатами з рӯй вафои иттисол буд

هر ساعتم ز روی وفا اتصال بود

Аз рӯзи васл дар шаби ҳиҷр ӯ фитода ам

از روز وصل در شب هجر او فتاده‌ام

Оҳ ! он замон куҷо шуду бози ин чаҳ ҳол буд ?

آه! آن زمان کجا شد و باز این چه حال بود؟

Бар ман чаҳ шаби гузашти зи ҳиҷрони ёри дӯш ?

بر من چه شب گذشت ز هجران یار دوش؟

На на , шабаш чигуна тавон гуфт ? сол буд

نه‌نه، شبش چگونه توان گفت؟سال بود

Гуфтам ки : беРахш битавон буд муддатӣ

گفتم که: بی رخش بتوان بود مدتی

Худ беРахш бидидам ва бӯдани маҳол буд

خود بی‌رخش بدیدم و بودن محال بود

Он бе вафои нигар ки : ҷудои гашт ва худ нагуфт

آن بی‌وفا نگر که: جدا گشت و خود نگفت

Рӯзии дилии рабӯдаи ин зулфу хол буд

روزی دلی ربودهٔ این زلف و خال بود

эй Авҳадӣ , баридан азон зулфи ҳамчуи ҷим

ای اوحدی، بریدن ازان زلف همچو جیم

Дидӣ ки бар балои дили хастаи дол буд ?

دیدی که بر بلای دل خسته دال بود؟