Дӯш бе рӯй ту боғи айшро обӣ набӯд

دوش بی‌روی تو باغ عیش را آبی نبود

Мурғу моҳӣ хоб карданду маро хобӣ набӯд

مرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود

Дар китоби толеъ шӯрида мекардам назар

در کتاب طالع شوریده می‌کردم نظر

Беҳтар аз хок дарат рӯй маро обӣ набӯд

بهتر از خاک درت روی مرا آبی نبود

Бо хаёли партави рухсор чун хуршеди ту

با خیال پرتو رخسار چون خورشید تو

Чашми дилро ҳоҷиби шамъӣ ва маҳтобӣ набӯд

چشم دل را حاجب شمعی و مهتابی نبود

Чашми ман тӯфон ҳаме борид дар пои ғамат

چشم من توفان همی بارید در پای غمت

Гар чаҳ аз гармии диламро дар ҷигар обӣ набӯд

گر چه از گرمی دلم را در جگر آبی نبود

Дар намоз аз дили баҳри ҷониб ки мекардам нигоҳ

در نماز از دل بهر جانب که می‌کردم نگاه

Ақлро ҷузи тоқи абрӯии ту миҳробӣ набӯд

عقل را جز طاق ابروی تو محرابی نبود

Ҷузи лаби хўшидаҳу чашмтар андари ҳиҷри ту

جز لب خوشیده و چشم تر اندر هجر تو

Азтару хушки ҷаҳонами барг ва асбобӣ набӯд

از تر و خشک جهانم برگ و اسبابی نبود

Авҳадиро домани андар дӯстӣ шуд ғарқи хӯн

اوحدی را دامن اندر دوستی شد غرق خون

Зонка баҳри дӯстиро ҳеҷ поёбӣ набӯд

زانکه بحر دوستی را هیچ پایابی نبود