Ба сари зулфи сияҳи дӯши гиреҳи барзада буд

به سر زلف سیه دوش گره برزده بود

Халқро оташ сӯзанда ба дил дар зада буд

خلق را آتش سوزنده به دل در زده بود

Мардро мардумаки дида ба хӯн тар ме кард

مرد را مردمک دیده به خون تر می‌کرد

Анбарин хол ки бар барги гул тар зада буд

عنبرین خال که بر برگ گل تر زده بود

Ҳасани болой чу сурӯши з хиромидану хоб

حسن بالای چو سروش ز خرامیدن و خواب

Таъна бар қомати шамшод ва санавбар зада буд

طعنه بر قامت شمشاد و صنوبر زده بود

Сарвро пои фурушад ба замин ҳамчун мех

سرو را پای فروشد به زمین همچون میخ

Пеши болоаш , зи баси даст ки бар сар зада буд

پیش بالاش، ز بس دست که بر سر زده بود

Бар гузашт аз ману сар чун ба сӯй ман нагирист

بر گذشت از من و سر چون به سوی من نگریست

Хӯнам аз дили бчконид , ки нашутур зада буд

خونم از دل بچکانید، که نشتر زده بود

Новаки ғамза , ки чашмаш ба ман андохти зи давр

ناوک غمزه، که چشمش به من انداخت ز دور

Бар дил омад сари пайкон , ки баробар зада буд

بر دل آمد سر پیکان، که برابر زده بود

Чун кабӯтари бтпидм , ки марои ғамза ӯ

چون کبوتر بتپیدم، که مرا غمزهٔ او

Ба гумони муҳраи абрӯ чу кабӯтар зада буд

به گمان مهرهٔ ابرو چو کبوتر زده بود

Ҳар шикорӣ ки биндохт , ба нармии бардошт

هر شکاری که بینداخت، به نرمی برداشت

Магари ин сайди саросема , ки лоғар зада буд

مگر این صید سراسیمه، که لاغر زده بود

Мо худ он захм ки бар сина маҷрӯҳ омад

ما خود آن زخم که بر سینهٔ مجروح آمد

Ба мусулмон нанамудем , ки кофар зада буд

به مسلمان ننمودیم، که کافر زده بود

На шигифт аз сари маҷнӯн ки фурӯи рехт ба хок

نه شگفت از سر مجنون که فرو ریخت به خاک

Пеши изоин бар дили Лайлӣ ки ҳамин дар зада буд ?

پیش ازاین بر دل لیلی که همین در زده بود؟

Ашки сурхам мададӣ дод ба ҳар ваҷҳ , арнӣ

اشک سرخم مددی داد به هر وجه، ارنی

Ғам ӯ чеҳраи зардами ҳамаи во зар зада буд

غم او چهرهٔ زردم همه وا زر زده بود

Тӯтии ақли марои бол ба як бор бирехт

طوطی عقل مرا بال به یک بار بریخت

Бас ки андари ҳаваси шукр ӯ пар зада буд

بس که اندر هوس شکر او پر زده بود

Гар баҳам бар зада бинии суханам , айб макун

گر بهم بر زده بینی سخنم، عیب مکن

Коўҳдиро ғами дӯшинаи баҳами барзада буд

کاوحدی را غم دوشینه بهم برزده بود