Дароз шуд сафари ёр давр гашта мо

دراز شد سفر یار دور گشتهٔ ما

Фиғони азин дилӣ бе ӯ нФўр гашта мо

فغان ازین دلی بی‌او نفور گشته ما

Ба он расед ки тӯфон бар оядам бадви чашм

به آن رسید که توفان بر آیدم بدو چشم

зи сӯзи сина ҳамчун танури куштаи мо

ز سوز سینه همچون تنور کشته ما

Бихонад ровии мисатон ба савти Довӯдӣ

بخواند راوی مستان به صوت داودی

зи шавқ ӯ сухан чун збўр гашта мо ?

ز شوق او سخن چون زبور گشته ما؟

Чаҳ будӣ онкӣ чу ҳурӣ дар омадӣ ҳар дам

چه بودی آنکه چو حوری در آمدی هر دم

Ба хона чу сарой сарвар гашта мо ?

به خانهٔ چو سرای سرور گشتهٔ ما؟

Чаҳ будӣ ар хабар ӯ ҳамеи расониданд

چه بودی ار خبر او همی رسانیدند

Ба гӯши хотир аз худ нФўр гашта мо ?

به گوش خاطر از خود نفور گشته ما؟

зи ҳофизон вафо нест мушфиқӣ ки кунад

ز حافظان وفا نیست مشفقی که کند

Маломати дил аз кор давр гашта мо

ملامت دل از کار دور گشتهٔ ما

Ҳадиси мо ту бигӯӣ , Авҳадӣ ки машғӯласт

حدیث ما تو بگوی، اوحدی که مشغولست

Ба ёди дӯсти дил бо ҳузур гашта мо

به یاد دوست دل با حضور گشتهٔ ما