На ҳафтаи ист , на моҳӣ , ки рафтае зибри мо

نه هفته‌ایست، نه ماهی، که رفته‌ای زبر ما

Наҳуфта нест казин ғам чаҳ дидаи чашмтар мо

نهفته نیست کزین غم چه دیده چشم تر ما

Замони мо ба сар оварад дарди ишқи ту , ҷоно

زمان ما به سر آورد درد عشق تو، جانا

Ҳануз то ғами ҳиҷрон чаҳ оварад ба сари мо ?

هنوز تا غم هجران چه آورد به سر ما؟

Бидон камар нарасад дасти ман , вале бирасонад

بدان کمر نرسد دست من، ولی برساند

Муҳаббати ту сиришки ду дида бар камари мо

محبت تو سرشک دو دیده بر کمر ما

Лабат ки аз ҳамаи гетии писанди мост , нигаҳ кун

لبت که از همه گیتی پسند ماست، نگه کن

Ки роҳати ҳамаи гашту ҷароҳати ҷигари мо

که راحت همه گشت و جراحت جگر ما

зи зулмати шаби ҳиҷрон ба заҳматем , чаҳ будӣ

ز ظلمت شب هجران به زحمتیم، چه بودی

Каз осмон висолӣ битофтӣ қамари мо ?

کز آسمان وصالی بتافتی قمر ما؟

з рӯй хуб шикебам набӯду сӯрати хубон

ز روی خوب شکیبم نبود و صورت خوبان

Ту аз тааммул эшон бадухтӣ назари мо

تو از تامل ایشان بدوختی نظر ما

Намӯдае ки : чу ғоиб шаванд меҳр намонад

نموده‌ای که: چو غایب شوند مهر نماند

Биё , ки меҳри ту ғоиб намешавад зибри мо

بیا، که مهر تو غایب نمی‌شود زبر ما

Ситам бибин ту ки : дигар з гуфту гӯии рақибон

ستم ببین تو که: دیگر ز گفت و گوی رقیبان

Бар остони ту мумкин намешавад гузари мо

بر آستان تو ممکن نمی‌شود گذر ما

Аҷаб ки ёд накардӣ зи Авҳадӣ ва нагуфтӣ

عجب که یاد نکردی ز اوحدی و نگفتی

Ки : чист ҳоли дили ин ғариби паии спрмо ?

که: چیست حال دل این غریب پی سپرما؟