Ишқи ҳамон ба ки ба зорӣ буд

عشق همان به که به زاری بود

Иззати ишқ аз дар хорӣ буд

عزت عشق از در خواری بود

Даст бигирад дили дарвеш ро

دست بگیرد دل درویش را

Дӯст ки дар маҳду иморӣ буд

دوست که در مهد و عماری بود

Ҳам накунад сайди чунон оҳӯе

هم نکند صید چنان آهویی

Гар саги мо шери шикорӣ буд

گر سگ ما شیر شکاری بود

Аз гул ва боғаш набӯд чора Эй

از گل و باغش نبود چاره‌ای

Дида ки чун абри баҳорӣ буд

دیده که چون ابر بهاری بود

Ёр маро мекашад аз ишқи худ

یار مرا می‌کشد از عشق خود

Куштани ушшоқ чаҳ ёрӣ буд ?

کشتن عشاق چه یاری بود؟

Рӯз ки бевасл бар ояд зи кӯҳ

روز که بی‌وصل بر آید ز کوه

Дар назари ман шаби торӣ буд

در نظر من شب تاری بود

Ҳам бикунади чора ӯ Авҳадӣ

هم بکند چارهٔ او اوحدی

Чун шаби риндӣу саворӣ буд

چون شب رندی و سواری بود