Туро чаҳ тӯҳфа фиристам ки дилпазир шавад ?

ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟

Магари ҳамин дили мискин чу ногузир шавад

مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود

Ба буии зулфи ту , аз нав , ҷавон шавам ҳар бор

به بوی زلف تو، از نو، جوان شوم هر بار

Ҳазор бори танамгар зи ғусса пер шавад

هزار بار تنم گر ز غصه پیر شود

Гарми тамомати хубони хулди пеши оранд

گرم تمامت خوبان خلد پیش آرند

Гумон мабар ки марои ҷузи ту дар замир шавад

گمان مبر که مرا جز تو در ضمیر شود

Бидон сифат ки ту он зулф май кашӣ дар пой

بدان صفت که تو آن زلف می‌کشی در پای

Баҳри замин ки рисии хок ӯ абир шавад

بهر زمین که رسی خاک او عبیر شود

Аҷаб ки буии лабу завқи бӯса ту диҳад

عجب که بوی لب و ذوق بوسهٔ تو دهد

Ба оби зиндагӣ ар гули шукр хамир шавад

به آب زندگی ار گل شکر خمیر شود

Набинад ин ҳамаи хорӣ ки аз ту ман дидам

نبیند این همه خواری که از تو من دیدم

Муҷоҳидӣ ки ба шаҳри фаранг асир шавад

مجاهدی که به شهر فرنگ اسیر شود

Хаданги ғамзаи шӯхати зи ҷавшани дили ман

خدنگ غمزهٔ شوخت ز جوشن دل من

Гузор кард чу сӯзан ки дар ҳарир шавад

گذار کرد چو سوزن که در حریر شود

Гараш зи абрӯу мижгони ҳаёти бораду нӯш

گرش ز ابرو و مژگان حیات بارد و نوش

Чу навбаташ ба ман ояд камон ва тир шавад

چو نوبتش به من آید کمان و تیر شود

Дар он дилӣ ки ту дорӣ асар нахоҳад кард

در آن دلی که تو داری اثر نخواهد کرد

Ҳазор бори гарми нола бар асир шавад

هزار بار گرم ناله بر اثیر شود

Маро ки шухии чашмати зи пои чунин андохт

مرا که شوخی چشمت ز پا چنین انداخت

Чаҳ бошад аз сари зулфи ту дастгир шавад ?

چه باشد از سر زلف تو دستگیر شود؟

Заруратаст ки ҳам соя эй бар андозанд

ضرورتست که هم سایه‌ای بر اندازند

Дар он диёр ки ҳамсоя эй фақир шавад

در آن دیار که همسایه‌ای فقیر شود

Чунин ки гашт ба ишқи ту Авҳадии машҳур

چنین که گشت به عشق تو اوحدی مشهور

Аҷаби мадор ки бар ошиқон амир шавад

عجب مدار که بر عاشقان امیر شود

Касе ки сарф кунад умри хеш дар корӣ

کسی که صرف کند عمر خویش در کاری

Шигифт нест ки дар кори худ басир шавад

شگفت نیست که در کار خود بصیر شود