Ҳар ки ӯ бидқи ин арса шавад шоҳ шавад

هر که او بیدق این عرصه شود شاه شود

Вонкаҳ давр уфтад азин доира гумроҳ шавад

وانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود

Рози худ бо дил ҳар зарра ҳаме гуяд дӯст

راز خود با دل هر ذره همی گوید دوست

То азин воқеаи худ ҷон ки огоҳ шавад ?

تا ازین واقعه خود جان که آگاه شود؟

Ба ҳақиқати ҳамаи парвонаи шамъ рух ӯст

به حقیقت همه پروانهٔ‌شمع رخ اوست

Рӯй хубони ҷаҳон ,гар ба мисли моҳ шавад

روی خوبان جهان، گر به مثل ماه شود

Гар чаҳ бар роҳи дилами дом наад аз сари зулф

گر چه بر راه دلم دام نهد از سر زلف

Зон расанҳо , дилам он нест , ки дар чоҳ шавад

زان رسنها، دلم آن نیست، که در چاه شود

Лабаш аз коми дилӣ давр набошад , лекин

لبش از کام دلی دور نباشد، لیکن

Нодир ояд ба кафи он давлат ва ногоҳ шавад

نادر آید به کف آن دولت و ناگاه شود

Ҳайраташ ҳар нафас оҳем бар оради зи ҷигар

حیرتش هر نفس آهیم بر آرد ز جگر

Тарсами ойӣнаи дил дар сари ин оҳ шавад

ترسم آیینهٔ دل در سر این آه شود

Бо муроди дили маъшӯқи ҳаме бояд сохт

با مراد دل معشوق همی باید ساخت

Кори ошиқ , ба наво , хоҳ нашуд , хоҳ шавад

کار عاشق، به نوا، خواه نشد، خواه شود

Коҳ бояд ки бинозад ки харидорӣ ёфт

کاه باید که بنازد که خریداری یافت

Каҳраборо чаҳ тафохур ки пай коҳ шавад

کهربا را چه تفاخر که پی کاه شود

Ҳар ки донист ҳикоят натавонист аз вай

هر که دانست حکایت نتوانست از وی

Орифонро сухан ӣнҷост ки кӯтоҳ шавад

عارفان را سخن اینجاست که کوتاه شود

Авҳадӣ , бар дараш афтодагӣ аз дасти мада

اوحدی، بر درش افتادگی از دست مده

Зонка афтодагии ӣнҷои мадад ҷоҳ шавад

زانکه افتادگی اینجا مدد جاه شود