Шабами зи шаҳри буруни бараду роҳ хона намӯд

شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمود

Чу вақт омаданам дайр шуд баҳона намӯд

چو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود

Ба хашм рафт ва дарин гардиши замонами баст

به خشم رفت و درین گردش زمانم بست

Чаҳ ранҷҳо ки ба ман гардиш замона намӯд

چه رنجها که به من گردش زمانه نمود

Гуҳии зи чашмаи ҷинати маро шаробӣ дод

گهی ز چشمهٔ جنت مرا شرابی داد

Гуҳии зи оташи дӯзах ба ман забона намӯд

گهی ز آتش دوزخ به من زبانه نمود

Чу мурғ хона гирифтам дарин диёри ватан

چو مرغ خانه گرفتم درین دیار وطن

Ки ин диёр ба чашмам чу ошиёна намӯд

که این دیار به چشمم چو آشیانه نمود

Агар чаҳ ин ҳама фонӣаст кӯри гашти дилам

اگر چه این همه فانیست کور گشت دلم

Чунонкии ин ҳама ?фонем ҷовдона намӯд

چنانکه این همه فانیم جاودانه نمود

Шабӣ ба маҷлис риндон шудам ба май хӯрдан

شبی به مجلس رندان شدم به می خوردن

Чаҳ ҳолҳо ки марои он мешабона намӯд !

چه حالها که مرا آن می شبانه نمود!

Дар он миёнаи нишонеи зи дӯсти пурсидам

در آن میانه نشانی ز دوست پرسیدم

Марои муъоинаи перӣ аз он миёна намӯд

مرا معاینه پیری از آن میانه نمود

Чу рӯз шуд ҳамаи шукри Муғон ҳаме гуфтам

چو روز شد همه شکر مغان همی گفتم

Ки ин футуҳам аз он бода муғона намӯд

که این فتوحم از آن بادهٔ مغانه نمود

Гуноҳи доштам , аммо чу пеш дӯст шудам

گناه داشتم، اما چو پیش دوست شدم

Ба кӯии хештанами барад вошёнаҳ намӯд

به کوی خویشتنم برد وآشیانه نمود

Баастонаш чу гуфтам ки : дар миёни орм

به استانش چو گفتم که: در میان آرم

Карона карду рухи хешам аз карона намӯд

کرانه کرد و رخ خویشم از کرانه نمود

Рахши зи дидаи маънӣ ба сӯратӣ дидам

رخش ز دیدهٔ معنی به صورتی دیدم

Ки сӯрати дгарони бозӣ ва баҳона намӯд

که صورت دگران بازی و بهانه نمود

Чу пеш рафтам ва гуфтам ки : ман ягона шудам

چو پیش رفتم و گفتم که: من یگانه شدم

Ба танз гуфт : марои Авҳадӣ ягона намӯд

به طنز گفت: مرا اوحدی یگانه نمود

Аз он ғизол шунидам ба ростии ғазалӣ

از آن غزال شنیدم به راستی غزلی

Ки бар дилами ғазал ҳар касе тарона намӯд

که بر دلم غزل هر کسی ترانه نمود