Гуфтӣ : зи ишқи бозии корӣ наме кушояд

گفتی: ز عشق بازی کاری نمی‌گشاید

Тадбири мо чаҳ бошад ? кори он чунон ки бояд

تدبیر ما چه باشد؟ کار آن چنان که باید

Аз банд агар касеро кории кушоди рӯзӣ

از بند اگر کسی را کاری گشاد روزی

Бории зи банди хубони моро наме кушояд

باری ز بند خوبان ما را نمی‌گشاید

ӯ шоҳ ва мо ғуломон , бар вай ки айб гирад ?

او شاه و ما غلامان، بر وی که عیب گیرد؟

Гар меҳр мо наварзад , ё аҳд мо напояд

گر مهر ما نورزد، یا عهد ما نپاید

Зон лаб тамаъ набояд кардан ба ҷузи саломӣ

زان لب طمع نباید کردن به جز سلامی

Моро ки ҷузи дуое аз дасти брнёид

ما را که جز دعایی از دست برنیاید

ӯгар саломи моро зон лаб ҷавоб гуяд

او گر سلام ما را زان لب جواب گوید

Инаст Комронӣ , дигари маро чаҳ бояд ?

اینست کامرانی، دیگر مرا چه باید؟

Бар осмон басоед фарқаши кулоҳи давлат

بر آسمان بساید فرقش کلاه دولت

Он кас ки фарқи худро дар пой ӯ басоед

آن کس که فرق خود را در پای او بساید

Вари ғайри азуи дили ман ёрӣ ба даст гирад

ور غیر ازو دل من یاری به دست گیرد

Ман даст азу башуем , кони дил маро нишоед

من دست ازو بشویم، کان دل مرا نشاید

Дардӣ агар фиристад ҳар соъатии дилам ро

دردی اگر فرستد هر ساعتی دلم را

Дармон чу нест гӯйӣ : дардам чаҳ мефазояд ?

درمان چو نیست گویی: دردم چه میفزاید؟

Гуфтам ба фолгирӣ : фолӣ бибин аз он рух

گفتم به فال‌گیری: فالی ببین از آن رخ

Зулфаш бидиду гуфто : ташвиқ май намояд

زلفش بدید و گفتا: تشویق می‌نماید

Гӯйанд : чун бигуфтӣ тарки дили худ охир

گویند: چون بگفتی ترک دل خود آخر

Мо тарк дил нагуфтем он тарк ме рибоед

ما ترک دل نگفتیم آن ترک می‌رباید

Дар ишқаши Авҳадиро кори ду гӯна бояд

در عشقش اوحدی را کار دو گونه باید

ё лаъл ӯ бабўсад , ё дасти худ бхоид

یا لعل او ببوسد، یا دست خود بخاید