Барин дил ҳар дам аз ҳиҷри ту дигари гӯна хор ояд

برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید

Вале умед медорам ки рӯзии гул ба бор ояд

ولی امید می‌دارم که روزی گل به بار آید

Рафиқон ҳар замон гӯйанд : оқил бош ва корӣ кун

رفیقان هر زمان گویند: عاقل باش و کاری کن

Худ аз ошуфтае чун ман нмидонм чаҳ кор ояд ?

خود از آشفته‌ای چون من نمیدانم چه کار آید؟

зи тири хусравон маҷрӯҳ гирданд оҳӯон , лекин

ز تیر خسروان مجروح گردند آهوان، لیکن

Бад-ӣн қӯт напиндорам ки захмӣ бар шикор ояд

بدین قوت نپندارم که زخمی بر شکار آید

зи савдои канор ӯ канорам шуд чу дарёӣ

ز سودای کنار او کنارم شد چو دریایی

На дарёӣ ки рахти ман зи мавҷаш бо канор ояд

نه دریایی که رخت من ز موجش با کنار آید

Гар ӯ садбор бар хотири писандад , розӣами лекин

گر او صدبار بر خاطر پسندد، راضیم لیکن

Бидон хотири нмибоиди псндидн ки бор ояд

بدان خاطر نمیباید پسندیدن که بار آید

Ҳамаи шаби зи интизор ӯ ду чашмами боз ва май тарсам

همه شب ز انتظار او دو چشمم باز و می‌ترسم

Ки хобам гирад он соъат ки давлат дар гузор ояд

که خوابم گیرد آن ساعت که دولت در گذار آید

Бакӯш эй Авҳадии як чанд , агар мақсӯд меҷӯӣ

بکوش ای اوحدی یک چند، اگر مقصود میجویی

Касе каши пой рафтан ҳаст нанишинад ки ёр ояд

کسی کش پای رفتن هست ننشیند که یار آید