Сари зулф худ бигирӣ ҳамаи печ ва хам барояд

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآید

Дили риш ман биковӣ ҳамаи дард ва ғам барояд

دل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید

Ту азони сухан ки гӯйӣ ва аз он миён ки дорӣ

تو ازآن سخن که گویی و از آن میان که داری

Ба миёни хуби рӯйони сухан аз адам барояд

به میان خوب رویان سخن از عدم برآید

Чу ҷаҳонён ба зулф тўспрдаҳанд хотир

چو جهانیان به زلف تو سپرده‌اند خاطر

Сари зулфи худ мшўрон , ки ҷаҳон баҳам барояд

سر زلف خود مشوران، که جهان بهم برآید

зи ғами ту дар лаҳади ман ба мсобтии бгрим

ز غم تو در لحد من به مثابتی بگریم

Ки зи хок ман бирӯяд гули сурх ва нам барояд

که ز خاک من بروید گل سرخ و نم برآید

Чу ҳадис бӯса гӯям набӯд яке ба солӣ

چو حدیث بوسه گویم نبود یکی به سالی

Чу сухани зи ғуссаи ронами ду ба як шикам барояд

چو سخن ز غصه رانم دو به یک شکم برآید

Ба мухолифам хабар кун ки : муқӣми ин дирам , то

به مخالفم خبر کن که: مقیم این درم، تا

Накунад шикори сайдӣ ки азин ҳарам барояд

نکند شکار صیدی که ازین حرم برآید

Макун , Авҳадӣ , шикоят , ки нмирсӣ ба комӣ

مکن، اوحدی، شکایت، که نمیرسی به کامی

Ту мурӣди дард ӯ шӯ , ки мурод кам барояд

تو مرید درد او شو، که مراد کم برآید