Ҳар кро чун ту призодаҳи з дар боз ояд

هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آید

Ба сараши сояи иқболу зафар боз ояд

به سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید

Кӯр агар хоки сари кӯии ту дард дида кашад

کور اگر خاک سر کوی تو در دیده کشد

Ҳеҷ шак нест ки нураш ба басар боз ояд

هیچ شک نیست که نورش به بصر باز آید

Кофар , аз баҳри чунин бут ки туе ; нест аҷаб

کافر، از بهر چنین بت که تویی؛ نیست عجب

Каз парастидани хуршеду қамар боз ояд

کز پرستیدن خورشید و قمر باز آید

Ҳар ки дидор туро дид ва сафар кард аз шаҳр

هر که دیدار ترا دید و سفر کرد از شهر

Ҳеҷ судаш накунад то зи сафар боз ояд

هیچ سودش نکند تا ز سفر باز آید

Офтоб аз сар ҳар кӯча ки бинад рӯят

آفتاب از سر هر کوچه که بیند رویت

Шармаш ояд ки бидон кӯча дигар бозояд

شرمش آید که بدان کوچه دگر بازآید

Ошиқиро ки баронанд зи пешат ба қафо

عاشقی را که برانند ز پیشت به قفا

Ростӣ бе қадамаст ар на ба сар боз ояд

راستی بی‌قدمست ار نه به سر باز آید

На ҳавои лабу чашми ту марои сайд ту кард

نه هوای لب و چشم تو مرا صید تو کرد

Тифл бошад ки ба бодому шукр боз ояд

طفل باشد که به بادام و شکر باز آید

Бедилиро ки зи пайванди рахт манъ кунанд

بیدلی را که ز پیوند رخت منع کنند

Дар чаҳ бандади дили хеш ? аз ту агар боз ояд

در چه بندد دل خویش؟ از تو اگر باز آید

Зини ҷаҳони Авҳадӣ ар рахти бақои дарбандад

زین جهان اوحدی ار رخت بقا دربندد

Зон ҷаҳонаш , чу бипурсӣ ту хабар , боз ояд

زان جهانش، چو بپرسی تو خبر، باز آید