эй ғами ишқи ту ёри ғори мо

ای غم عشق تو یار غار ما

Ҷузи ғамати худ каси нзибди ёри мо

جز غمت خود کس نزیبد یار ما

Кори мо бо ғам ҳўолт карда Эй

کار ما با غم حوالت کرده‌ای

Не , ба инҳо брнёиди кормо

نی، به این‌ها برنیاید کارما

Дар азали ҷони дил ба меҳрат дод ва ин

در ازل جان دل به مهرت داد و این

То абад Меҳрӣаст бар рухсори мо

تا ابد مهریست بر رخسار ما

Мо ҳамон иқрор аввал ме кунем

ما همان اقرار اول می‌کنیم

Гар ду гетӣ мекунанд инкори мо

گر دو گیتی می‌کنند انکار ما

Соқӣ , аз риндони ҳарифиро бихон

ساقی، از رندان حریفی را بخوان

То ба мебифурӯшад ин дастори мо

تا به می بفروشد این دستار ما

намебиору хирқаи моро бикун

می بیار و خرقهٔ ما را بکن

То бибинад муддаии зуннори мо

تا ببیند مدعی زنار ما

Илми неку бад чу ҷой дигараст

علم نیک و بد چو جای دیگرست

Ин тафовут чист дар пиндори мо ?

این تفاوت چیست در پندار ما؟

Зоҳидии фардо чаҳ гўиндори худоӣ ?

زاهدان فردا چه گویندار خدای؟

Саҳл гирад кори брхмори мо

سهل گیرد کار برخمار ما

То ризоӣ ӯ набошад , Авҳадӣ

تا رضای او نباشد، اوحدی

Тавба бе корасту истиғфори мо

توبه بی‌کارست و استغفار ما