Дилӣ ки дар сари зулфи шумо ҳаме ояд

دلی که در سر زلف شما همی آید

Ба пои хеш ба доми бало ҳаме ояд

به پای خویش به دام بلا همی آید

Бар остони ту мавқуфам , эй саодати он

بر آستان تو موقوفم، ای سعادت آن

Каз остони ту андари саро ҳаме ояд

کز آستان تو اندر سرا همی آید

Нишонаи ҷузи дил мо нест тири чашми туро

نشانه جز دل ما نیست تیر چشم ترا

Агар савоб равад вари хато ҳаме ояд

اگر صواب رود ور خطا همی آید

Агар бар ту ба по омадам маранҷ , ки зуд

اگر بر تو به پا آمدم مرنج، که زود

Ба сар бурун равад он кӯ ба по ҳаме ояд

به سر برون رود آن کو به پا همی آید

Ба дасти ҳиялату афсун сипарнишоед сохт

به دست حیلت و افسون سپر نشاید ساخت

Бар он рамида ки тири қазо ҳаме ояд

بر آن رمیده که تیر قضا همی آید

Дилами шикояти бегонагон чигуна кунад ?

دلم شکایت بیگانگان چگونه کند؟

Чу бар ман ин ҳама аз ошно ҳаме ояд

چو بر من این همه از آشنا همی آید

Ҳам отшист ки дар ҷон Авҳадӣ зада Эй

هم آتشیست که در جان اوحدی زده‌ای

Ва гарна ин ҳамаи дӯд аз куҷо ҳаме ояд ?

و گرنه این همه دود از کجا همی آید؟