Вақт гуласт , эй ғулом , рӯз майаст , эй писар

وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسر

Шиша биору қадаҳ , писта бирезу шукр

شیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر

Ҷомаи зуҳдӣ , ки буд бар тани мо , танг шуд

جامهٔ زهدی، که بود بر تن ما، تنگ شد

Бода софӣ биор , ҷомаи сӯфии бабр

بادهٔ صافی بیار، جامهٔ صوفی ببر

эй санами чанги соз , тан чаҳ занӣ ? равад зан

ای صنم چنگ ساز، تن چه زنی؟ رود زن

эй бути ошиқи навоз , ғам чаҳ хурӣ ? бодаи хур

ای بت عاشق‌نواز، غم چه خوری؟ باده خور

Май ки ту дорӣ ба кафи рӯзӣу мақсуми тест

می که تو داری به کف روزی و مقسوم تست

То нахурӣ қисми худ ваъда наёяд ба сар

تا نخوری قسم خود وعده نیاید به سر

Чун ба яқин хӯрданӣаст рӯзии худро , ту низ

چون به یقین خوردنیست روزی خود را، تو نیز

Дайр чаҳ пое ? бануш , то барисӣ зӯдтар

دیر چه پایی؟ بنوش، تا برسی زودتر

эй ки миёни бастае боз ба хӯни рези мо

ای که میان بسته‌ای باز به خون‌ریز ما

Чанд зи мискини кашӣ ? кори надорӣ дигар ?

چند ز مسکین کشی؟ کار نداری دگر؟

Бори ту ман бардаам , бар дгарӣ ме хӯрд

بار تو من برده‌ام، بر دگری می‌خورد

Ранҷ зиёдат бибин , кори саодати нигар

رنج زیادت ببین، کار سعادت نگر

Рӯзу шабами брдрт , дида ба умеди ту

روز و شبم بردرت، دیده به امید تو

Аз дар васлии дарой , то надувум дрбдр

از در وصلی درآی، تا ندوم دربدر

Дар дили ман сӯзи ишқи шуъла зан омад ва лек

در دل من سوز عشق شعله زن آمد و لیک

Зончаҳи маро дар диласт ҳеҷ надории хабар

زانچه مرا در دلست هیچ نداری خبر

Бода биовар , ки ҳеҷ тавба нахоҳанд кард

باده بیاور، که هیچ توبه نخواهند کرد

Муддаӣ аз ваъзи хушк , Авҳадӣ аз шеър тар

مدعی از وعظ خشک، اوحدی از شعر تر