Нек мехоҳӣ ки : аз худ даврам андозӣ дигар

نیک میخواهی که: از خود دورم اندازی دگر

Ва он дили сангини зи меҳр ман бипардозӣ дигар

و آن دل سنگین ز مهر من بپردازی دگر

Оташӣ дар ман задӣ аз ҳиҷр ва мегӯйӣ : мсўз

آتشی در من زدی از هجر و میگویی: مسوز

Бо ман мискини сари гардони нмисозӣ дигар

با من مسکین سر گردان نمیسازی دگر

Дили зи ман барадӣу гӯйӣ : бо ту бозӣ мекунам

دل ز من بردی و گویی: با تو بازی میکنم

Рости мипрсӣ ? ба хӯни ман ҳамеи бозӣ дигар

راست میپرسی؟ به خون من همی بازی دگر

Пардае андохтӣ бар рӯйу силӣ дар гузор

پرده‌ای انداختی بر روی و سیلی در گذار

То маро дар оташи андӯҳи нгдозӣ дигар

تا مرا در آتش اندوه نگدازی دگر

Зон ҳамеи тарсам ки : чун фориғи шӯй аз қатли ман

زان همی ترسم که: چون فارغ شوی از قتل من

Рӯйро рангин кунӣу зулфи бтрозӣ дигар

روی را رنگین کنی و زلف بترازی دگر

Бастае бар дигаронам боз ва медонам ки чист ?

بسته‌ای بر دیگرانم باز و می‌دانم که چیست؟

Эминам кардӣ ки пинҳон бар серуми тозӣ дигар

ایمنم کردی که پنهان بر سرم تازی دگر

Сахтам аз ҳазрат ҷудо кардӣ ва аз даргоҳи давр

سختم از حضرت جدا کردی و از درگاه دور

Оҳ ! агар бар ҳоли ман чашмӣ биндозӣ дигар

آه! اگر بر حال من چشمی بیندازی دگر

Муфлис ва бимоиаҳ магузорам чунин ,гар ҳеҷ вақт

مفلس و بیمایه مگذارم چنین، گر هیچ وقت

Тоза хоҳӣ кард бо ман аҳди анбозӣ дигар

تازه خواهی کرد با من عهد انبازی دگر

Авҳадиро хӯни ҳамеи резӣ , ки давраш мекунӣ

اوحدی را خون همی ریزی، که دورش میکنی

Сӯфӣ кофар нахоҳӣ куштан , эй ғозӣ , дигар

صوفی کافر نخواهی کشتن، ای غازی، دگر