Ҷоно , замирати ҳоли мо некӯи нмидонди магар ?

جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟

ё он зарурати номҳо худ бар нмихўонди магар ?

یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟

Рафтӣу шаҳрии марду зан бар хоки роҳати мунтазир

رفتی و شهری مرد و زن بر خاک راهت منتظر

Қуллоби чандини дили турои ҳам боз гирданд магар

قلاب چندین دل ترا هم باز گرداند مگر

Рӯзи видоъи он ашки хӯн каз дидҳо полуда шуд

روز وداع آن اشک خون کز دیدها پالوده شد

Гуфтам ки : дар ваии корвони рафтори натавонади магар

گفتم که: در وی کاروان رفتار نتواند مگر

Чашмати зи баҳри дигарон чун кард ёрӣ , саъй кун

چشمت ز بهر دیگران چون کرد یاری، سعی کن

Каз баҳри мо ҳам гӯша абрӯ биҷунбанд магар

کز بهر ما هم گوشهٔ ابرو بجنباند مگر

Душман ки даврат мекунад , то ман Фрўмонм ба ғам

دشمن که دورت میکند، تا من فرومانم به غم

Рӯзӣ ба дарди бедилӣ ӯ ҳам фурӯ монад магар

روزی به درد بیدلی او هم فرو ماند مگر

Рӯзӣ ки беруни оварем аз қайди меҳрати пои дил

روزی که بیرون آوریم از قید مهرت پای دل

Дилҳои моро меҳнатӣ дигар натарсанд магар

دلهای ما را محنتی دیگر نترساند مگر

Дилро хабар кун з омадан , рӯзӣ ки ое , то миннат

دل را خبر کن ز آمدن، روزی که آیی، تا منت

Чун зар бирезам дар қадам , ӯ ҷон барафшонад магар

چون زر بریزم در قدم، او جان برافشاند مگر

Лаълат чу дар боз омадан бар дарди мо воқиф шавад

لعلت چو در باز آمدن بر درد ما واقف شود

Дигар ба доғи ҳиҷри худ моро наранҷоанд магар

دیگر به داغ هجر خود ما را نرنجاند مگر

эй Авҳадӣ ,гар хок шуд зини ғами танат , сабрӣ , ки ӯ

ای اوحدی، گر خاک شد زین غم تنت، صبری، که او

Аз гирди раҳ чун дар расед ин гирд бинишонад магар

از گرد ره چون در رسید این گرد بنشاند مگر

Аз чашм ӯ шуд Фтнҳои бедор ва дар айёми мо

از چشم او شد فتنه‌ها بیدار و در ایام ما

Ҳам чашм ӯ ин фитнаро дигар бихобанд магар

هم چشم او این فتنه را دیگر بخواباند مگر