Ту аз даст ки мехӯрдӣ ? ки хашми олӯдае дигар

تو از دست که می‌خوردی؟ که خشم آلوده‌ای دیگر

Магар бо душманони мо қадаҳи паймӯдае дигар ?

مگر با دشمنان ما قدح پیموده‌ای دیگر؟

зи шодӣҳо чаҳ бинишастӣ ? ба иззатҳо чаҳ брҷстӣ ?

ز شادیها چه بنشستی؟ به عزتها چه برجستی؟

Агар душман надонистӣ ки бе мо бӯдае дигар

اگر دشمن ندانستی که بی ما بوده‌ای دیگر

Миёни дарбаста будӣ ту ки бо ағёр биншинӣ

میان دربسته بودی تو که با اغیار بنشینی

Миёни хешу ашки мо чаро багушӯдае дигар ?

میان خویش و اشک ما چرا بگشوده‌ای دیگر؟

Диламро судае садбор ва чун аз ошиқони худ

دلم را سوده‌ای صدبار و چون از عاشقان خود

Кам аз ман кас наме бинӣ , чаро фарсӯдае дигар ?

کم از من کس نمی‌بینی، چرا فرسوده‌ای دیگر؟

Маро чун зон лаби ширини надодии ҳеҷ ҳалвое

مرا چون زان لب شیرین ندادی هیچ حلوایی

Нмидонм ки хӯнамро чаро паймӯдае дигар ?

نمیدانم که خونم را چرا پیموده‌ای دیگر؟

Муқобил дар ҳузури худ ҷафои зини пеши мигФтӣ

مقابل در حضور خود جفا زین پیش میگفتی

Шунидам зон ки : дар ғайбати карами фармӯдае дигар

شنیدم زان که: در غیبت کرم فرموده‌ای دیگر

Диламро менамояд рух ки : қасди хӯни ман дорӣ

دلم را مینماید رخ که: قصد خون من داری

Пас аз моҳӣ ки рӯй худ ба ман бинмудае дигар

پس از ماهی که روی خود به من بنموده‌ای دیگر

Марои осӯдаи пиндорӣ ки ҳастам дар фироқи ту

مرا آسوده پنداری که هستم در فراق تو

Зиҳӣ ! аз ҷусту ҷӯии ман , ки чун осӯдае дигар !

زهی! از جست و جوی من، که چون آسوده‌ای دیگر!

Дилат бар Авҳадии ҳаргиз наме сӯзад ба дилдорӣ

دلت بر اوحدی هرگز نمی‌سوزد به دلداری

Фиғону нолҳоӣ ӯ магари ншнўдаҳ эй дигар ?

فغان و نالهای او مگر نشنوده‌ای دیگر؟