Гар чаҳ даврам , на сабурами зи ту , эй бадари мунир

گر چه دورم، نه صبورم ز تو، ای بدر منیر

Даври бодо ! ки кунад сабри зи ёди ту замир

دور بادا! که کند صبر ز یاد تو ضمیر

Дилами охири зи ту чун сабр тавонад ? коўл

دلم آخر ز تو چون صبر تواند؟ کاول

Гулам аз хоки сари кӯй ту карданд хамир

گلم از خاک سر کوی تو کردند خمیر

Чашм азон ғамзау рухсор бнтўонм дӯхт

چشم ازان غمزه و رخسار بنتوانم دوخت

Агарам ғамзау чашм ту бидӯзанд ба тир

اگرم غمزه و چشم تو بدوزند به تیر

Сар фидо кардаму ҷон май даҳуму дил бар тест

سر فدا کردم و جان می‌دهم و دل بر تست

Ҷигарам низ макун хӯн , ки накардам тақсир

جگرم نیز مکن خون، که نکردم تقصیر

Накунам қиссаи зулфат , ки ҳадисӣаст дароз

نکنم قصهٔ زلفت،که حدیثیست دراز

Набарам номи фироқат , ки гноҳисти кабӣр

نبرم نام فراقت، که گناهیست کبیر

Борҳои пеши ту ин нома фиристодам , лек

بارها پیش تو این نامه فرستادم، لیک

Дайрҳо шуд ки ҷавоб ту наёвард бшир

دیرها شد که جواب تو نیاورد بشیر

Чун расад номаи васли ту ба ман ? чунки зи кибр

چون رسد نامهٔ وصل تو به من؟ چونکه ز کبر

Номи ман худ нанависӣ ва нагӯйӣ ба дабир

نام من خود ننویسی و نگویی به دبیر

Гӯш бар нолаи ман дор ва бибин ҳоли дилам

گوش بر نالهٔ من دار و ببین حال دلم

То нанолам ба худоӣ , ки самиъасту басир

تا ننالم به خدایی ،که سمیعست و بصیر

Ногузираст ки бо хўлӣ ту созад дил

ناگزیرست که با خولی تو سازد دل

Ки надорад назар аз дидан рӯй ту гзир

که ندارد نظر از دیدن روی تو گزیر

Фош кард Авҳадии ин воқеа бар перу ҷавон

فاش کرد اوحدی این واقعه بر پیر و جوان

Ки : ту маъшӯқи ҷавонӣу миннати ошиқи пер

که: تو معشوق جوانی و منت عاشق پیر