Агар навбаҳории бубинеми боз

اگر نوبهاری ببینیم باز

Ки бар сабза зорӣ нишинем боз

که بر سبزه زاری نشینیم باز

Ба шодӣ басӣ мебанушем хуш

به شادی بسی می‌بنوشیم خوش

Ба мастии басӣ гул бичинем боз

به مستی بسی گل بچینیم باز

Сар аз пӯст чун гули буруни оварем

سر از پوست چون گل برون آوریم

Ки чун ғунча дар пўстиними боз

که چون غنچه در پوستینیم باز

Зимистони ҳиҷрон ба поён барем

زمستان هجران به پایان بریم

Баҳори висолии бубинеми боз

بهار وصالی ببینیم باز

Чу девонагони рух ба ишқи оварем

چو دیوانگان رخ به عشق آوریم

Парии чеҳрае бар гузинем боз

پری چهره‌ای بر گزینیم باز

Бигӯ мӯҳтасибро ки : бар номи мо

بگو محتسب را که: بر نام ما

Қалами каш , ки беақл ва дайнем боз

قلم کش، که بی‌عقل و دینیم باز

Набӯдаст моро зи ишқии гзир

نبودست ما را ز عشقی گزیر

Барин бӯдаему бриними боз

برین بوده‌ایم و برینیم باز

Ки он беқаринро хабар май барад ?

که آن بی‌قرین را خبر می‌برد؟

Ки бо дард ишқат қаринем боз

که با درد عشقت قرینیم باز

Басии офарин бар ману Авҳадӣ

بسی آفرین بر من و اوحدی

Ки некӯ ҳадис офаринем боз

که نیکو حدیث آفرینیم باز